//
you're reading...
Hikayeler

Hastanede Mutlu Olmak

Oğlum hastalanmıştı. çalıştığım ilçede hastane olmadığı için, yakın bir ilçeye acil bölüme götürdüm. Orada teşhis kondu ve iyileşmesi için 15 gün kadar gözetim altında kalması gerektiğini söylediler. Anlayacağınız 15 gün kadar hastanede misafir olacaktık. Bu durumdan hoşlanmamıştım. Ama yapacak başka bir şey de yoktu. Kendimi refakatli olarak yazdırdım ve oğlumun yanında ben kaldım. Ne de olsa biraz dayanıklıydım. Sadece geçmeyen vakit canımı sıkıyordu. Sonunda ona da bir çözüm bulmuştum.

Bir sürü macera romanı aldım ve onları okumaya başladım. Bu sayede hem vakit geçiriyordum, hem de oğlumu yalnız bırakmamış oluyordum. Yoksa sıkıntıdan gezintilere çıkıp, oğlumu yalnız bırakırdım. Bulunduğumuz oda 2 yataklı idi. Birkaç defa 1 günlük hastalar geldi gitti. Bu beni rahatsız etti. Hastane yönetimiyle görüştüm, eğer mümkünse yanımıza bizim gibi uzun süreli kalacak hastalardan vermelerini rica ettim. Sağ olsunlar, beni kırmadılar. Oğlumun yaşlarında bir hasta geldi bir gün.
Bu oğlum için de iyi olmuştu. O çocukla kısa sürede anlaşmaya başlamışlardı. Zaten çocuklar her zaman büyüklerden daha çabuk kaynaşırlar. Gelen çocuğun annesi vefat etmişti. Babası 2. Hanımla evlenmiş. İlk gün karı koca sabaha kadar nöbet tuttular. Ama kadının canı çıkmıştı sabaha kadar. Kocasına eve gitme konusunda sabaha kadar telkinde bulundu. “gidelim, Nazife’yi gönderelim. O bekler” diyordu.
Konuşmalarından evlerinin hastaneye yakın olduğunu ve her gün gelip gideceklerini öğrendim. Sabah, çocuğu bana emanet ederek gittiler. 1 saat kadar sonra 23-24 yaşlarında bir bayan geldi. Odaya girer girmez çocuk hemen “abla” diye haykırdı. Durum anlaşılmıştı yeni gelen, çocuğun refakatçisi idi. Bana teşekkür etti. çocuğun yüzü gülüyordu. Belli ki ablasını çok seviyordu.
Ayrıca üvey anneden de kurtulmuştu. Benimle tanışmak için “ben Nazife” dedi. Ben de kendimi tanıttım ve onun ismini bildiğimi söyledim. Artık sohbet edeceğim birisi vardı odamızda. çocuklar kendi aralarında sohbet ediyorlardı. Biz de pencere kenarında ki masaya oturduk. Sohbet etmeye başladık. Havadan sudan konuşuyorduk. Bu arada onu alıcı gözüyle bir süzüyordum. Etine dolgun bir bayandı. Saçları hafiften kıvırcığa çalıyordu. Esmerdi. Göğüsleri kocamandı. Elbisenin üzerinden belli olan göğüs uçları çok hoşuma gider. Nazife’de de bunu aradım ama bulamadım.
Sanki göğüs uçları kaybolmuştu. Onun gelmesi çocukların bakımında beni de rahata kavuşturmuştu. Odanın tertip ve düzeniyle ilgileniyordu. Oğlumu da kardeşinden hiç ayırmıyordu. Ben de dışarıdan ne alırsam onlar için de alıyordum. Bir getirilip götürülecek olursa ben koşturuyordum. Sanki bir aile gibi olmuştuk. Günler geçtikçe birbirimizi daha iyi tanıyorduk. O da evliydi. Kocası İstanbul’a çalışmaya gitmiş. O da babasının yanında kalıyormuş. Kocasının dönmesini veya İstanbul’a yerleşmeyi bekliyordu.
Uzun süredir yalnızdı anlayacağınız. Benim daha çok ilgimi çekmeye başlamıştı. Ama bu ortamda ne yapabileceğimi bilmiyordum. Hafiften yoklama falan yapsam uygun olmazdı. Hastaneden çıkmamıza daha 7-8, belki de 10 gün vardı. Bu kadar süre içinde hem onu arzulayıp, hem de ona sahip olamamak düşüncesi beni çıldırtıyordu. Buna bir çözüm bulmam lazımdı. En iyisi her şeyi açıkça konuşmaktı. Bu konuşma da çocukların yanında olmazdı. Ona özel konuşmak istediğimi söyledim. Hemşireler hasta gezintisini bitirmişti. Gecenin yarısında en azından birazcık uyuma derdiyle odalarına çekilmişlerdi.
Boş olan bir odaya gittik. Oradaki yataklardan birisine oturdum. O da karşımdaki yatağa oturdu. Ve ne söyleyeceğimi beklemeye başladı. öncelikle konuştuklarıma katılmayacak olursa, her şeyin bu odada kalmasını ve her şeyi unutmasını söyledim. Fakat ben ona açılamazsam huzursuz olacağımı söyledim. Lafı döndürüyordum anlayacağınız ama söylediklerim de doğruydu. Odamızdaki ortamın da bozulmasını istemiyordum. Beni de kadınlara sarkıntılık eden birisi olarak tanımasını istemiyordum.
Başını olur anlamında salladıktan sonra, çok güzel olduğunu söyledim. devamı gelicek..

Tartışma

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: